Maidenspeech Roger Ernst

Voorzitter,

Een gevulde agenda met een breed scala aan onderwerpen, het ene politiek controversieel, het andere heel technisch inhoudelijk, maar daarom zeker niet minder belangrijk. Wat alle onderwerpen in ieder geval gemeen hebben is dat ze onze burgers, de Limburgers, raken. Soms zelfs heel diep.

Het is een lange Statenvergadering: donderdagavond en vrijdag, de laatste vergadering voor het reces. Ongeveer 2 ½ jaar geleden stond ik al eens op deze plek. Ook toen was het een lange vergadering van donderdagavond en vrijdag, net voor het reces. Het zomerreces van 2017. Ik stond hier als inspreker namens het Burgercomité Zelfstandig Landgraaf, een politiek controversieel onderwerp: de fusie Heerlen-Landgraaf, ook toen raakte het onze burgers. En soms liepen de emoties hoog op. Die dag nam ik ook het besluit om niet langer aan de kant te blijven staan, maar actief te gaan bijdragen aan het bestuur. Die kans werd mij geboden en het heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik hier nu sta en aan het werk mag voor de Limburgers. Dat maakt me enerzijds trots, maar ik voel ook de druk van de verantwoordelijkheid die dit met zich meebrengt.

Velen gebruikten bij hun maidenspeech wijze spreuken van opa of oma, maar daarmee kan ik niet dienen. De mijne waren niet van woorden, maar van grove handen uit de mouwen. Koelpiete woaren ut, pungel op dur ruk en op zondig noa de kirk. Ze kalde plat, hollensj alling mit knoebele. Mit de krismes houwe vier knien oet dur ege sjtal in ut zoer. Mooi, je herinneringen delen. Maar dan moet er een bruggetje komen naar het heden, en je denkt: hoe dan?

Tijden zijn veranderd, dur knien komt van Plus of Jumbo, “dur pungel” is “een pak” geworden en “sjravele” is het bespreken van het  “Meerjarenonderhoudsplan provinciale gebouwen”.

De PVV had in de commissie een aantal vragen: waarom die enorme budgetverhogingen ten opzichte van het voorgaande MJOP en het verbruik 2019? Hoeveel geld gaat quasi “voor onderhoud” op aan verduurzaming? En: als we verduurzamen, waarom noemen we dat niet gewoon zo? Vorige week heeft een verdiepingssessie met dhr. Winteraeken veel duidelijkheid gebracht. Een zeer behoudend beleid in 2019 in afwachting van het nieuwe plan geeft een iets vertekend beeld over dat jaar. Veel meer vierkante meters gebouw, de voortschrijdende leeftijd van de gebouwen en installaties en nieuwe klimaatwetten noodzaken ons er toe om de komende 15 jaar een aanzienlijk ruimer budget te reserveren voor het MJOP. Ook in een zo technisch verhaal als een MJOP eist de politiek van de klimaatreligie zijn financiële offers, offers die in de discussie vaak buiten beschouwing worden .

De PVV concludeert dat het plan dat er nu ligt technisch en financieel handen en voeten heeft. De verplichte investeringen in duurzaamheid en verbeteringen worden doorberekend aan de huurder en het plan vormt verder een solide basis om onze gebouwen prima te kunnen onderhouden en dus te behouden. Het Rentmeesterschap wat de Limburge